18/5/2008 - Ey özgürlük...

Bir zamanlar büyük bir çiftlikte yaşayan bir çoban köpeği varmış. Sahibinin malını ve canını korur, onun verdiği yiyeceklerle hayatını sürdürürmüş. Günün birinde yapmış olduğu bir hata nedeniyle sahibi tarafından dövülmüş. Bunun üzerine geceleyin ilk fırsatta kaçıp ormana gitmiş. Bir kaç gün yalnız başına gezmiş. Derken yabani bir kurtla karşılaşmış. Karşılıklı selamlaşmışlar ve arkadaş olmuşlar. Uzun uzun sohbet edip birbirlerini tanımaya çalışmışlar. Köpek sormuş:

-Sen nasıl yaşarsın kurt kardeş, ne yersin, ne içersin, hayatını nasıl sürdürürsün?

Kurt cevaplamış,

-Valla köpek kardeş, benim hayatım belirsizdir. Dağda taşta gezerim. Kendime bir av bulduğumda yerim. Bulamazsam günlerce aç kalırım. Yaptığım tek şey karnımı doyurmak için avlanmaktır. Onun haricinde hiç bir şey yapmam. Böyle geçer hayatım.

Köpek şaşırmış, birazda üzülmüş ve kendi hayatını anlatmaya başlamış.

-Benim yaşadığım büyük bir çiftlik var. İçerisinde benimle birlikte yaşayan bir sürü hayvan var. Birde sahibimiz var. Ara sıra bizlere kızar ama her zaman karnımızı doyurur. Hiç bir zaman bizleri aç bırakmamıştır. Bizlerde bunun karşılığında görevlerimizi yaparız. Benim görevim çiftliği ve sahibimin canını ve diğer mallarını korumaktır demiş.

Kurt imrenmiş köpeğin hayatına.

-Ne güzel. Keşke senin yerinde olsaydım. Günlerce aç susuz gezip avlanmaktansa sahibimin canını ve malını korurdum. Seni anlamıyorum. Ne güzel hayatın varmış. Neden kaçtın ki?

Aslında köpek de pişmandır kaçtığına. Geri dönmek için bahane aramaktadır. Bu sözleri duyunca karar verir dönmeye,

-Bak kurt kardeş. İstersen beraber gidelim bizim çiftliğe. Beraber yaşar gideriz. Birbirimizin arkadaşı oluruz. Sahibim senide kabul eder. Ne dersin?

Kurt sevinmiş ve hemen bu teklifi kabul etmiş. Beraberce çiftliğin yolunu tutmuşlar. Sevinç içinde şarkılar söyleyerek, koşar adım gidiyorlarmış. Derken kurdun gözüne köpeğin boynundaki yara izi takılmış. Merak etmiş ve sormuş.

-O boynundaki yara izi nedir köpek kardeş?

Köpek yanıtlamış,

-Ben sana söylemeyi unuttum. Sahibim gündüzleri beni bir tasma yardımıyla kulübemin önündeki kazığa bağlar. Fakat geceleri ipimi çözer. İşte bu yara, tasma yarasıdır. demiş.

Bunu duyan kurt hemen durur ve köpeğe şöyle der.

-Olmadı köpek kardeş. Sen git. Ben günlerce aç susuz gezebilirim fakat bağlı kalamam. Yolun açık olsun...