4/8/2008 - Pelin Hoskan San(yaşayan şehir)

İki çeşit güzellik vardır; biri yaşadıkça artar, diğeri azalır. Güzel bir kadını ya da erkeği düşünün. Kimisinin o ilk göze çarpan güzelliği yerini sıradanlığa bırakmıştır, kimisi ise kat kat daha güzelleşmiştir tanıdıkça. Bunun sebebi güzelliklerin altında yatan derinlik ve mana ya da tam tersi olan sığlıktır. Şehirlerde insanlar gibi, bazıları yaşadıkça güzelleşir, bazıları sıradanlaşır. Kiminin her dönemecinde farklı bir süpriz bekler sizi, yeni bir ayrıntı çarpar gözünüze. Kimi şehirlerde hep aynıdır. Bir süre sonra içiniz sıkılır bu sıradanlıktan. Mesela benim su anda yasadigim şehir Heverlee, çok düzenli ve güzel ama sıkıcı ve sıradan.. Neyseki iki ay sonra temelli ayrılıyoruz buradan.

Bu sıradanlıktan kaçmanın yolları yakın sayılabilecek şehirlere yapılan ziyaretler.

Benim favorim Paris. Her ziyaretimde ayrı bir güzelliğini gördüm bu şehrin. İnsanda hayranlık uyandıran mimarisinin yanı sıra her şeyi ile yaşayan bir şehir. Son Paris seyahatinde çok özel bir misafirimi gezdirdim ve en özel mekanları seçtim kendimce.

İlki Latin Quarter'da yer alan Le Procope isimli restoran..

Paris'de ki en eski restoran ve ilk kafe olma özelliğini taşıyor. 1686 yılından beri hizmet vermekte olan Procope'da kimler yemek yememişki. Napolyon'dan tutun da çocukken masallarını dinlediğimiz La Fontaine'e kadar. Sanatçılar, politikacılar, yazarlar... Sicacik aydinlatmasi, duvarlarda yer alan portreleri ve leziz yemekleri ile klas bir Paris akşamı geçirebileceğiniz bir mekan. Deniz kabukluları ile ünlü imiş burası ama menüde damak tadınıza uygun bir çok seçenek var. Garsonarın kibarlığı ise hiç Paris'e uymuyor.